آزادسازی قیمت گاز کمکی به کاهش مصرف نمی کند خبرگزاری نفت و گاز: طبق اعلام نظر کارشناسان آزادسازی قیمت گاز نیز نه فقط کمکی به کاهش مصرف نمی کند، بلکه با عنایت به ناترازی عمیق ۵۰۰ میلیون متر مکعبی گاز در زمستان پیش رو، تنها فشار اقتصادی بر دهک های پایین را زیاد می کند. بحران کمبود انرژی در ایران طی سالهای اخیر به یکی از مهم ترین چالش های اقتصادی و اجتماعی کشور تبدیل گشته است. به قول مسؤلان در زمستان امسال، نگرانی ها در رابطه با کمبود گاز طبیعی و افزایش مصرف در قسمت خانگی تشدید می شود و بار دیگر مبحث اصلاح قیمت حامل های انرژی و آزادسازی نرخ گاز بعنوان یکی از راهکارهای پیشنهادی مطرح گردیده است. با این وجود، خیلی از کارشناسان اعتقاد دارند که افزایش نرخها به تنهایی نه تنها به کاهش مصرف منجر نمی گردد، بلکه می تواند فشار مضاعفی را بر خانوارها، بخصوص دهک های کم درآمد، تحمیل کند. تجربه اجرای سیاستهای مشابه در حوزه بنزین و هدفمندی یارانه ها هم نشان داده است که بدون اصلاح زیرساخت ها و پیشرفت بهره وری انرژی، سیاستهای قیمتی تاثیر قابل توجهی بر مدیریت مصرف نخواهند داشت. کارشناسان حوزه انرژی تاکید می کنند که بخش قابل توجهی از مصرف بالای گاز در کشور، ناشی از ضعف معیارهای ساخت وساز، تجهیزات پرمصرف و سال ها غفلت در اجرای قوانین در رابطه با بهینه سازی مصرف انرژی است. به این دلیل، حل بحران کمبود انرژی نیازمند مجموعه ای از سیاستهای ساختاری و بلند مدت است که در آن، نقش مردم تنها قسمتی از راهکار به حساب می آید. در همین جهت جواد نوفرستی، کارشناس حوزه انرژی، ضمن اشاره به تجربه ی ناموفق سیاستهای قیمتی در حوزه بنزین که افزایش نرخ هیچ تاثیری در پایین آوردن مصرف نداشت و صرفا به افزایش درآمد دولت انجامید، تاکید کرد که آزادسازی قیمت گاز هم نه تنها کمکی به کاهش مصرف نمی کند، بلکه با عنایت به ناترازی عمیق ۵۰۰ میلیون متر مکعبی گاز در زمستان پیش رو، تنها فشار اقتصادی بر دهک های پایین را بیشتر می کند. وی با اشاره به اینکه مردم حداکثر ۱۰ تا ۲۰ درصد در صرفه جویی مؤثرند، ریشه ی اصلی بحران انرژی را کیفیت نامناسب ساختمان ها، تجهیزات فرسوده و دو دهه سیاستگذاری اشتباه دانست و بر لزوم تسهیل سرمایه گذاری در بهینه سازی مصرف به جای اتکا بر افزایش قیمت تاکید کرد. سیاست قیمتی به تنهایی مصرف را کاهش نمی دهد جواد نوفرستی، کارشناس حوزه انرژی، ضمن اشاره به تجربه ناموفق افزایش قیمت بنزین در سالهای قبل، تاکید کرد که آزادسازی نرخ ها به تنهایی هیچ کمکی به کاهش مصرف نخواهد کرد و صرفا درآمد دولت را بیشتر می کند. وی با اشاره به اینکه در دوره های قبلی با افزایش قیمت بنزین، مصرف نه تنها کاهش نیافت که آمارها نشان دهنده بی تاثیری کامل این سیاست بود، اضافه کرد: «من در گذشته ها بنزین سه تومانی می زدم، الان دارم بنزین پنج تومانی می زنم. هدف ما کاهش مصرف است یا افزایش درآمد؟ باید با مردم صادق باشیم و هدف حقیقی را شفاف بیان نماییم. او اشاره کرد: متاسفانه بنظر می رسد ساده ترین راهکاری که به ذهن تصمیم گیرندگان می رسد، اصلاح قیمت است، در حالیکه این رویکرد، هم عدم درک شرایط اجتماعی و دستاوردهای آنرا نشان داده است و هم نیازمند بسته ای تلفیقی از سیاستهای قیمتی و غیرقیمتی است؛ چونکه نه سیاست قیمتی به تنهایی اثرگذار می باشد و نه سیاست غیرقیمتی. وقتی از پایین بودن نرخها نسبت به نرخ های جهانی سخن می گوییم، باید به نرخ ارز هم دقت نماییم. در دو تا سه سال گذشته، نرخ ارز از ۳۰، ۴۰ تومان به ۲۰۰ تومان رسیده است که مردم دراین خصوص نقشی ندارند و این نتیجه سیاستهای اشتباه است. اگر نرخ دلار را در همان سطح چند سال قبل حفظ نموده بودند، امروز این فاصله قیمتی را نداشتیم». نوفرستی با استناد به تجربه اجرای مرحله اول هدفمندی یارانه ها در ۲۸ آذر ۱۳۸۹، اظهار داشت: «در آن زمان قیمت گاز هفت برابر شد، اما طبق آمار رسمی و روزانه شرکت ملی گاز ایران که در سایت این شرکت منتشر می شد و نمودارهای آن موجود است، در کل زمستان آن سال، به جز سه مقطع کوتاه و مجموعاً ۱۰ روز، در تمام روزهای دیگر مصرف نسبت به سال قبل افزایش شایان توجهی داشت. این نشان داده است که افزایش قیمت نمی تواند مردم را به کاهش مصرف وادار کند. وی اظهار داشت: تنها پیامد چنین تصمیماتی، فشار مضاعف به جامعه و بخصوص دهک های پایین است که در وضعیت اقتصادی کنونی، آخرین استخوان های معیشت شان را خرد می کند. سیاست درست، همان طرح کاهش تعداد پله های مصرف و افزایش تعرفه ها بصورت پلکانی تصاعدی است که از سال قبل و از مهرماه استارت خورده و قانون مصوب مجلس هم هست». ساختمان های غیراستاندارد و تجهیزات فرسوده؛ عامل اصلی مصرف بالای گاز این کارشناس حوزه انرژی ضمن اشاره به این که مصرف بالای گاز در قسمت خانگی ریشه در کیفیت ساختمان ها و تجهیزات دارد، خاطرنشان کرد: «در هفت تا هشت ماه سال، گاز بخش خانگی صرفا برای پخت وپز با سهم حدود ۷ درصد و مصرف آب گرم بهداشتی با سهم حدود ۲۳ درصد استفاده می شود و ۷۰ درصد گاز مصرفی بخش خانگی مربوط به گرمایش است که در ۴ تا ۵ ماه سرد سال متمرکز می شود. سؤال اینست که آیا مصرف کننده مقصر این مصرف بالاست؟ برعکس مواردی مانند مصرف نوشابه یا نمک که فرد مستقیماً مسئول است، در مورد گاز، برق و بنزین، مصرف کننده نقشی در ایجاد این مصرف بالا ندارد. او اظهار داشت: در اروپا، مصرف سرانه گاز برای گرمایش به ازای هر متر مربع زیربنای ساختمان، ۵ متر مکعب در سال است، در حالیکه این رقم در ایران حداقل ۲۲ تا ۳۰ متر مکعب اندازه گیری شده است، یعنی بیشتر از چهار برابر اروپا، آن هم در حالیکه اقلیم اروپا سردتر از ایران است. نخستین علت مبحث اینجاست که ساختمان های ما عایق بندی مناسبی ندارند و از تجهیزات پر مصرف انرژی بر برای گرمایش استفاده شده است. ما برای این مسئله قانون داریم اما آنرا اجرا نمی کنیم؛ ویرایش پنجم مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان یک سال از ابلاغش گذشته، در حالیکه نخستین ویرایش آن بیشتر از ۳۰ سال پیش، یعنی اوایل دهه ۷۰، ابلاغ گردیده و قانون مصوب مجلس است. او خاطرنشان کرد: این قانون بیشتر از سه دهه است که در یک درصد ساختمان های کشور هم اجرا نمی گردد. باید پرسید که چرا سه دهه دولت ها، دستگاههای نظارتی و تصمیم گیرندگان در اجرای آن اهمال کرده اند و امروز به بحران بزرگی در حوزه انرژی رسیده ایم. عامل دوم، تجهیزات انرژی بر پرمصرف است؛ چه لوازم برقی و چه لوازم گازی. در اینجا هم مردم مقصر نیستند و دستگاههای نظارتی، وزارت صمت و سازمان ملی استاندارد مسئولند. بخاری هایی که امروز تولید می شوند، استاندارد و راندمان مناسبی ندارند. وی ادامه داد: ۹۰ درصد تولیدات کشور در حوزه کولر، در گروه های پایین تر از استاندارد قرار دارند. دستگاههای نظارتی همه این موارد را می بینند اما چشم های خودرا می بندند. مردم به نوبه خود با اصلاح الگوی مصرف و آموزش، تنها می توانند در حد ۱۰ تا ۲۰ درصد مؤثر باشند. رسانه ها هم پیگیر این مورد هستند و مردم به سبب درک شرایط جامعه، همت خواهند کرد، اما این مشارکت ۲۰ درصدی نمی تواند بحران کمبود انرژی گاز و برق را برطرف کند» بر طبق این گزارش بررسی دیدگاه های طرح شده نشان داده است که مدیریت مصرف انرژی و کاهش ناترازی گاز، صرفا با ابزار افزایش نرخها امکانپذیر نیست. سهم مردم در صرفه جویی انرژی، هرچند مهم، محدود و در حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد برآورد می شود و بخش عمده مصرف بالا به ضعف زیرساخت ها، ساختمان های غیراستاندارد و تجهیزات کم بازده بازمی گردد. بنابراین، سیاستگذاری در حوزه انرژی باید از نگاههای کوتاه مدت و درآمدمحور فاصله گرفته و بر اجرای قوانین موجود، پیشرفت معیارهای ساختمان و تجهیزات، و تسهیل سرمایه گذاری در طرح های بهینه سازی مصرف متمرکز شود. در غیر این صورت، افزایش قیمت حامل های انرژی تنها هزینه های بیشتری را به خانوارها تحمیل خواهد کرد، بی آن که گرهی از بحران کمبود انرژی کشور بگشاید.خلاصه اینکه به این علت، حل بحران کمبود انرژی نیازمند مجموعه ای از سیاست های ساختاری و طولانی مدت است که در آن، نقش مردم تنها قسمتی از راه حل بشمار می رود. در همین جهت جواد نوفرستی، کارشناس حوزه انرژی، ضمن اشاره به تجربه ی ناموفق سیاست های قیمتی در عرصه بنزین که افزایش نرخ هیچ تاثیری در پایین آوردن مصرف نداشت و فقط به افزایش درآمد دولت انجامید، تصریح کرد که آزادسازی قیمت گاز هم نه تنها کمکی به کاهش مصرف نمی کند، بلکه با توجه به ناترازی عمیق ۵۰۰ میلیون متر مکعبی گاز در زمستان پیش رو، تنها فشار اقتصادی بر دهک های پایین را بیشتر می کند. وی ضمن اشاره به این که مردم حداکثر ۱۰ تا ۲۰ درصد در صرفه جویی مؤثرند، ریشه ی اصلی بحران انرژی را کیفیت نامناسب ساختمان ها، تجهیزات فرسوده و دو دهه سیاست گذاری اشتباه دانست و بر لزوم تسهیل سرمایه گذاری در بهینه سازی مصرف به جای تکیه بر افزایش قیمت تصریح کرد. سیاست قیمتی به تنهایی مصرف را کاهش نمی دهد جواد نوفرستی، کارشناس حوزه انرژی، ضمن اشاره به تجربه ناموفق افزایش قیمت بنزین در سالهای گذشته، تصریح کرد که آزادسازی نرخ ها به تنهایی هیچ کمکی به کاهش مصرف نخواهد کرد و فقط درآمد دولت را بیشتر می کند. وی ضمن اشاره به این که در دوره های قبلی با افزایش قیمت بنزین، مصرف نه تنها کاهش نیافت که آمارها نشان دهنده بی تاثیری کامل این سیاست بود، افزود: من در گذشته ها بنزین سه تومانی می زدم، هم اکنون دارم بنزین پنج تومانی می زنم. برعکس مواردی مانند مصرف نوشابه یا نمک که فرد مستقیماً مسئول است، در مورد گاز، برق و بنزین، مصرف کننده نقشی در ایجاد این مصرف بالا ندارد. او عنوان کرد: در اروپا، مصرف سرانه گاز برای گرمایش به ازای هر متر مربع زیربنای ساختمان، ۵ متر مکعب در سال است، در حالی که این رقم در ایران حداقل ۲۲ تا ۳۰ متر مکعب اندازه گیری شده است، یعنی بیش از چهار برابر اروپا، آن هم در حالی که اقلیم اروپا سردتر از ایران است. عامل دوم، تجهیزات انرژی بر پرمصرف است؛ چه لوازم برقی و چه لوازم گازی. 1405/05/05 14:02:16 0.0 / 5 4 تگهای خبر: آموزش , استاندارد , انرژی , برق این مطلب را می پسندید؟ (0) (0) X تازه ترین مطالب مرتبط حجم صادرات ایران به عراق 12 میلیارد دلار است افزایش یکباره قیمت برق صنایع، تولید را زیان ده می کند رشد ۱۳ درصدی معدن با گسترش زیرساخت های دیجیتال ۳ معدن هوشمند می شوند برق تمامی مراکز آزمون کارشناسی ارشد بدون محدودیت تامین است نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۲ بعلاوه ۳